ilk kutlama :)

efenm bu sabah gözlerimi açtığımda evin içinde bi önceki postta paylaştığım aşk şarkımız çalmaktaydı... bi süre duygu yoğunluğu yaşadıktan sonra sevgili kocam esas bombayı patlattı, içeri gitti ve elinde iki biletle geri döndü... canlı performansını en sevdiğim gruplardan biri olan "MFÖ konserine gidiyoruz" dedi.... çok sevindim... hop hop hoplayıp bağıra çağıra şarkılara eşlik edeceğim bu akşam... kutlamaların startını MFÖ ile veriyoruz... akşam harbiye açık havadayız.. ne giysem yanıma ne alsam diye bi telaş sardı içimi... malumunuz hava yağmurlu... gerçi yağmurda yağsa bu akşamın büyüsü bozulmayacak benm için... öptüm herkesleri...

evliliğin 1 yılı

geçen sene bugün içimde tarifi imkansız hislerle, ve çevremde bir sürü insanla yarın gerçekleşecek o çok özel güne hazırlanıyorduk... yine hava aynen böyleydi.. hafif serin, ara ara yağmurlu...

her detayla kendim ilgilendiğim için müthiş yorgun olduğumu hatırlıyorum...

herşey çok güzeldi istanbul da sade bir nikah töreni ve yemekten sonra, ertesi sabah uçağa atlayıp 2 temmuzda gerçekleşecek düğüne doğru yol aldık.. her saniyesinden müthiş zevk aldığım bir gündü nikah günüm... gelin arabası içinde bağıra çağıra şarkılar söyleyerek yaptığımız istanbul turu, nikah salonun da ne yapacağımızı bilmeden, güdülen koyunlar gibi hissetmemiz :) herkesin ilgi noktasının sadece sevgili kocam ve ben olmam... sabah kuaförde başlayan fotoğraf macerasından itibaren 1500 kere poz vermem, 373759 kişiyle öpüşmem, bir önceki günün aksine havanın müthiş sıcak ve güneşli olması... herşey ama herşey çok güzeldi... düğün günü apayrı bir post konusu ama ona hiç girmeden bu 1 yıl boyunca neler olduğundan bahsetmek istiyorum...

belki 1000 kere kavga ettik, 100 kere "boşanıcam ben" dedik, 50 kere evi terketmeyi düşündük, 10 larca kez mutsuz hissettik... ama her tartışmanın ardından "oda bu konuda haklıydı demeyi" , her boşanma ihtimalinden sonra onsuz asla yaşayamayacağımı, her mutsuz hissettiğimde, mutluluğun da sadece onunla olduğunu anladım... 1 yılı öyle veya böyle, kimi zaman zor ama çoğu zaman müthiş keyifli geçirdik... diğer insanların aksine dışarı çıktığımızda başbaşa olsak bile sadece romantizm değil son derece eğlenceli de olduğumuzun farkına vardık... birbirimizin sadece hayat arkadaşı değil, aynı zamanda en yakın arkadaşı da olduğunu anladık, birbirimizi ne kadar çok sevdiğimize gerçekten inandık...

bu ilk evlilik yıldönümümüzde geriye dönüp baktığımda, evlenmeden önce ne kadar kaygılı olsam da, kaygılarımın ne kadar boş olduğunu anladım, ve bir yılın ne çabuk geçtiğini... hayat ona olan sevgimin gerçek boyutunu gösterebilecek kadar uzun değil... sanırım birkaç hayatım olsa bile yetmeyecek kadar çok seviyorum ben onu...

bir gün yaşlanıp buruşuk bir nine olsamda aynı bu günkü hislerle yine aynı cümleyi kuracağımı adım gibi biliyorum... SEVGİLİM SENİ ÇOK SEVİYORUM... BERABER NİCE YILLARA....

işte bizim için dünyanın en özel şarkısı olan ilk dans şarkımız... şarkıyı ilk duyduğumda benim için büyük süpriz olmuştu

yazlık kışlık

yapmayı en sevmediğim şey yazlık kışlık devir daimi... bir gün şöle yazlık ve kışlıkları bir arada sergileyebileceğim büyüklükte bir dolabım veya bir giyinme odam olacak mı?

aghhh... her bazanın altı açıldığında zaten alerjik olan bu bünye coşuyor, öksürük hapşırık krizine giriyorum... kocama diyorum, bana bir hizmetkar şart caaanım :/

ben ütü yapamayacak kadar narin bazayı boşaltamayacak kadar alerjikim... bana bir hizmetkar şart... hem rüyalarımda hep kediler görüyorum... kedi rüyada hizmetkara delaletmiş....

bakınız rüyalar bile anlatıyor bana bir hizmetkarın şart olduğunu :/

akşamda oldu zaten yemek yapmak lazım :( bizde survivor dakiler gibi muz kızartıp hindistan cevizi kemirerek yaşasak ya :/ vala bana uyar :D zaten yakın zamana kadar aç yaşayan ve bunu bir reiki gibi nebilim yoga gibi hayat tarzı olarak benimsemiş bir insandım...

üstelik yaz da gelio konserler festivaller var :( bon jovi var roxette var rakın kok var :/ ben gitmessem nası olcak bunlar ? nası gerçekleşecek ? soran yok tabiii...

bide bi takım bloggerlara özenip kendime etek dikmeye kalkıştım ben dün.. evet diktimde, lakin üzerimde abajur gibi durdu çözemedim... yıkayınca yumuşamazsa o kumaş ne olacak ? offf gördün işte benden hiçbi taraftan ev kadını olmuyor... bırakın beni döniiim teenage günlerime...

konserlere gidiim seroş oliiim sabahı göriiim.. eve gelip akşama kadar öküz gibi yatayım kalktığımda annem yemek yapmış olsun :( ama tüm bunlar olurken kocamda benmle olsun...

benim düğün hikayem

bal böcükleri bloğunun sahibesi Serpil'in emri ile düğün fotolarımdan bikaç kare koymaya karar verdim... 1500 tane fotonun içinden seçmek kolay olmadı her ne kadar şu aşağıdaki foto hariç hiçbirinde yüzüm görünmesede o benim evet :) fotoğraf seçerken o günlere gittim. biz 2 düğünle evlendik ama 5 tanede olsa o günlere doyum olmuyormuş... hee tabi bizim gibi tüm hazırlıkları sadece siz ve eşiniz yapıosanız iş başka tabi.. biz artık 2. düğünün ortalarında "yeter artık bitsin" diye ağlaşmalara başlamıştık... yorucu ama herşeye rağmen güzeldi... rüya gibiydi derler ya aynen öyle işte.. geriye dönüp bakınca, canımı sıkan hiçbirşey olmamış onu anladım. tabi kuaförde damat beyi 2 saat beklemem ve bu yüzden fotoğraf çekiminin nikahtan sonraya kalması dışında :) hal böyle olunca esas düğün resimlerimde 283847 kişiyle öpüşmekten bitap düşmüş bir ifade var ama olsun :)


kuaförde makyajım yapılırken

bu yazdıklarımdan kimler evlendi ya da evliliğe adım attı derseniz. cvp: hiçbiri :) evde kaldı hepsi.

işte bu ağlaşmaların ardından evden ayrılışım :(

simone gelin olmuşş

işte böyleee... serpilcim cnm benim keşke daha çok resim paylaşabilsem ama şunları yüklemek bile 3 saatimi aldı... üzerimden de bi yük kalktı ama ne zamandır istiodum bunu :)