geçecek hepsi geçecek

uzun bir aradan sonra merhaba tekrar...

çok zor birkaç gün geçirdim... geçtiğimiz haftalar sıkıntılı geçti... açıkçası son 2 ay bi hayli sıkıntılı geçiyordu zaten... geçen hafta sonu da babamın düşüp kolunu kırması herşeyin üstüne geldi... hastaneye gittiğimde onu öyle görünce artık kendime hakim olamadım... gözyaşlarım sel oldu aktı... velhasıl doktorun sadece bir kol kırığı için müşahade altında kalacak demesi canımızı daha da sıktı, babam, kırılan kemik damara baskı yaptığı için her an ameliyat olabilme şüphesi üzerine 2 gün hastanede kaldı... o 2 gün boyunca gördüklerim daha çok şükretmeme sebep oldu... bi nevi aklımı başıma getirdi diyebiliriz... bulunduğumuz yer acilde olduğundan hemen hemen 15 dk da bir ciddi bir vaka ile yüzyüze kaldık... kazalar, hayatını kaybedenler, ağır hastalar....

mesela yüksek bi yerden düşüp belini kıran benim yaşlarımdaki bir kızın belkide bi daha hiç yürüyemeyeceğini bilmemesi, kızını trafik kazasında kaybeden bir kadının bağırışları... "allah'ım sana yüzlerce kez şükürler olsun" dedirtti bana...

daha 1 ay önce de abim parmaklarını kırıp ameliyat oldu... üzerimizde dolaşan bu kara bulutları savmanın bir yolu olmalı, allah daha beterinden korusun...

şimdi herşeyi geride bırakıp yarın sabah uçağa atlayıp bir haftalığına uzaklaşıyoruz buradan... bu seyahat her ne kadar tatil amaçlı olmasa da buralardan biraz kopmak umarım iyi gelecektir

şimdi gelelim işin sancılı kısmınaaa ; ben yarın sabah yine uçağa nasıl biniceeeeeeem :(

senede en az 6 kere mecburen uçağa binmek zorunda olan bir insanım ve uçakla yolculuktan nefret ediyorum... çünkü deli gibi korkuyorum... ama başka bir yolu da yok bunun... ne zaman uçakla bi yere gideceğim kesinleşse 1 ay öncesinden gerilmeye , uykularım kaçmaya başlıyor... dün gece de abuk sabuk rüyalar gördüm yine, boğaz köprüsünden geçerken bile hatim indiren biriyim ben... ne olur benim için bol dua edin... hem şu karabulutlar gitsin başımdan hemde yarın ki 1 saat 45 dk lık yolculuk sorunsuz geçsin...

döndüğümde artık güzel haberler vermek ve güzel haberler almak dileğiyle... hoşçakalın....

uçan adam Sabri'ye özenmek

ben uçmaktan bu kadar korkarken bu adamın uçmak için gösterdiği çabaya hayranım... uçamasa da istiyor adam, hayal ediyor veya birgün uçabileceğine inanıyor... takdir ediyorum...

ve sabriye sesleniyorum ; ey Sabri insanı, uçmaya nie bu kadar taktığını anlamış değilim ama öyle sandığn gibi özenilecek bir durum değil onu bil yeter... bak ben mesela bikaç ayda bir uçuyorum ve bu durumdan hiç hoşnut değilim... yarın akşam yine uçacağım ve ben yarın akşam uçacağım diye taaa 1 hafta öncesinden sevgili annem, Bursa'lardan arayıp "korkma kızım sakinleştirici falan iç bişi olmayacak" diye telkinlere başladı... oysa ben son dakikaya kadar bunu hiç düşünmemeye, aklıma getirmemeye çalışıyorum. :(

çok gerginim yine, herşey iyi güzelde şu uçak seyahatlerini sevmiyorum arkadaş... ya işte her insanın bir zayıf noktası var bende buna dayanamıyorum... ki ben dik merdivenlerden bile inerken korkuluğa sıkı sıkı tutunan biriyim :(

her şeye alışırım belki ama uçmaya alışamam alışamayacağım onu anladım...heleki son uçak yolculuğumda başıma gelenlerden sonra çok zorrrr :(

tatillerin seyahatlerin en kötü tarafı, yol uzaksa uçakla gidilebilmesi, bu gidişin birde dönüşü var offfffffffffff :(

benim için dua edin olurmu çok dua edin...