fotolarımı popart'ladım :)

merhaba sayın okur bugün çok keyfim yok, densizin biri yüzünden bütün keyfim kaçtı gitti, neyse en azından biliyorumki hepsi evime gider gitmez geçecek :)

hem bu gün cuma değil mi ? :) mutlu olmak için bir sebebimiz daha var yani...

yukarıda görmüş olduğunuz resim, eşim ve benim fotoğrafımdan devşirme :)

bu ara en sevdiğim tarz olan pop art'ı kendi fotolarımıza uygulayarak eğleniyorum... fotoğrafları photoshop yardımıyla popart haline getiriyorum. biraz uzun ve meşakatli bir işlem oluyor, sonra benim gibi sonlara doğru sıkılmaya başlayıp fırçayı gelişigüzel sallayınca eşimin ve benim kollarımızdaki gibi lekeler oluşabiliyor mesela :P

en büyük kusurlarımdan biri şu tezcanlılık :D

bu henüz 2. denememdi, ileri seviyede arka planı da renklendirerek daha orjinal bişeyler elde edilebilir tabi :)

bu cumanın güzelliğide bu olsun :)

mutlu haftasonları

canımızı sıkanlar da basur olsun ! ohh :P

geçecek hepsi geçecek

uzun bir aradan sonra merhaba tekrar...

çok zor birkaç gün geçirdim... geçtiğimiz haftalar sıkıntılı geçti... açıkçası son 2 ay bi hayli sıkıntılı geçiyordu zaten... geçen hafta sonu da babamın düşüp kolunu kırması herşeyin üstüne geldi... hastaneye gittiğimde onu öyle görünce artık kendime hakim olamadım... gözyaşlarım sel oldu aktı... velhasıl doktorun sadece bir kol kırığı için müşahade altında kalacak demesi canımızı daha da sıktı, babam, kırılan kemik damara baskı yaptığı için her an ameliyat olabilme şüphesi üzerine 2 gün hastanede kaldı... o 2 gün boyunca gördüklerim daha çok şükretmeme sebep oldu... bi nevi aklımı başıma getirdi diyebiliriz... bulunduğumuz yer acilde olduğundan hemen hemen 15 dk da bir ciddi bir vaka ile yüzyüze kaldık... kazalar, hayatını kaybedenler, ağır hastalar....

mesela yüksek bi yerden düşüp belini kıran benim yaşlarımdaki bir kızın belkide bi daha hiç yürüyemeyeceğini bilmemesi, kızını trafik kazasında kaybeden bir kadının bağırışları... "allah'ım sana yüzlerce kez şükürler olsun" dedirtti bana...

daha 1 ay önce de abim parmaklarını kırıp ameliyat oldu... üzerimizde dolaşan bu kara bulutları savmanın bir yolu olmalı, allah daha beterinden korusun...

şimdi herşeyi geride bırakıp yarın sabah uçağa atlayıp bir haftalığına uzaklaşıyoruz buradan... bu seyahat her ne kadar tatil amaçlı olmasa da buralardan biraz kopmak umarım iyi gelecektir

şimdi gelelim işin sancılı kısmınaaa ; ben yarın sabah yine uçağa nasıl biniceeeeeeem :(

senede en az 6 kere mecburen uçağa binmek zorunda olan bir insanım ve uçakla yolculuktan nefret ediyorum... çünkü deli gibi korkuyorum... ama başka bir yolu da yok bunun... ne zaman uçakla bi yere gideceğim kesinleşse 1 ay öncesinden gerilmeye , uykularım kaçmaya başlıyor... dün gece de abuk sabuk rüyalar gördüm yine, boğaz köprüsünden geçerken bile hatim indiren biriyim ben... ne olur benim için bol dua edin... hem şu karabulutlar gitsin başımdan hemde yarın ki 1 saat 45 dk lık yolculuk sorunsuz geçsin...

döndüğümde artık güzel haberler vermek ve güzel haberler almak dileğiyle... hoşçakalın....

fobi içinde fobi...

selamlar sayın bilokseverler... haftasonu istanbul'da deildim. çoook uzakta, trabzondaydım... bu trabzona 2. gidişim.. kendimi toparlayıp ta yazmak biraz zaman aldı. çünkü feci bir yolculukla vardık oraya...

yüksek fobisi olan bir insan için uçağa binmek ne demektir bilirmisiniz ? aranızda yüksek fobisi olanlar varsa ve mecburen uçağa binmek zorunda kalmışlarsa benim gibi, bilirler... ne kadar soğuk kanlı ve metiin olmaya çalışsam da hepsi ama hepsi uçak bi türbulansa girene kadardı.. ama ondan önce uçakta yeni bir fobim çıktı ortaya... ilk gidişimde pilot şimdi trabzon hava alanına inmek için alçalıyoruz dediği andan birkaç dakika sonra başıma ve boynuma ve dişlerime ve gözlerime öyle şiddetli bir ağrı saplandıki, ağrı sürekli yaklaşık 10 dk boyunca aynı şiddetle kafamın içinde dönüp durdu.. hayatımda yaşadığım en büyük ağrıydı... diş ağrısı kulak ağrısı migren ağrısı vs bu herşeyden daha şiddetliydi, öyle ki o yüksekten deli gibi korkan ben, o anda uçak düşse ağrım son bulur diye bile düşünebildim... tam ağrı hafifliyorduki birden uçak deli gibi sarsılmaya başladı, uçağın içindekiler aynı anda bağırınca artık dayanacak gücüm kalmamıştı psikolojik olarak çökmüştüm ağlamaya başladım. çaresiz hissettim kendimi, sevgiliye sarıldım ağladım... pilot kötü hava koşulları nedeniyle türbulans vs falan gibi bişiler zırvaladı o anda anlamadım bile. sonra gayet sert bir şekilde indik hava alanına... inincede bu kez sevinçtenmi bilmem yine ağladım biras... çok korktum çok... bir yandan baş ağrısı bir yandan sarsıntı ömrümden 10 yıl gitti...

hal böyle olunca dün geceki dönüş uçağımızın saati yaklaştıkça penisilin iğnesi olacağım zaman acil serviste beklediğim gergin anlardaki hissi yaşamaya başladım... neyseki dönüş uçağı sorunsuz ve ağrısız bi şekilde istanbul'a vardı... ilk gidişimdede aynı sorunu yaşamış dönüşte yine başım ağrımamıştı... istanbul'a dönünce ufak bir araştırma yaptım neden diye... genelde aktif allerjisi ve sinüziti olan insanlarda inişte böyle ağrılar oluyormuş.. evet benmde aktif allerjim ve sinüzitim var.. ama böylede ağrı olmazki :( neredeyse uçak fobimin önüne geçecek bu ağrının fobisi... çok şükür bi süre uçak yolculuğu yok... onun dışında haftasonu gayet güzel ve keyifliydi...

bu arada trabzonda gezinirken birde ne göriim kocaman bir mağaza, oxxo outlet ! şaşırdım indirim döneminde bile indirime girmeyen kolay kolay taksit yapmayan o ketum mağazanın istanbul'un hiçbiyerinde görmediğim kocaman bir outlet mağazası var trabzonda... ve gayet güzel çeşitler... birkaç şey beğendim ama en küçük bedenide bana büyük geldiği için almaktan vazgeçip çıktık... 29.90 tl ye çok şirin kaşe ekose montlar vardı... hani yolunuz düşerse uğrayın derim ben.. bu arada bilen varsa söyleyiversin istanbul'da da bir outleti var mı oxxo'nun ?